Złącza węży strażackich

Aby wąż strażacki działał bezpiecznie i efektywnie, niezbędny jest odpowiedni dobór złączy. Złącze węża to rodzaj złączki umieszczonej na końcu węża strażackiego, który jest zwykle wykonany ze stali, mosiądzu lub aluminium. Złącze ma gwint na każdym końcu, jeden koniec żeński i jeden koniec męski, co umożliwia połączenie węża z innym wężem, kranem lub innym źródłem wody. Aby połączyć ze sobą dwa urządzenia gwintowane, należy wziąć pod uwagę kilka czynników, takich jak rozmiar, płeć i standard gwintu. Aby lepiej zrozumieć złącza i gwinty węży strażackich, zapoznaj się z tym pomocnym przewodnikiem.

Płeć sprzęgła
Złącza do węży występują w trzech różnych rodzajach: męskim, żeńskim i uniwersalnym. Płeć złącza węża można łatwo określić, patrząc na jego gwinty. Złącze męskie ma gwint na zewnątrz, a złącze żeńskie ma gwint wewnątrz. Z drugiej strony łącznik uniwersalny można połączyć z dowolnym innym końcem o tej samej średnicy, zamiast mieć odrębny koniec męski lub żeński.

Rozmiar sprzęgła
Aby mieć pewność, że wąż strażacki będzie działał prawidłowo, ważne jest, aby wybrać złączkę o odpowiednim rozmiarze dla danego zastosowania. Aby określić rozmiar złącza, jakiego będzie wymagał Twój wąż, sprawdź numer na złączce żeńskiej. Inne możliwości określenia prawidłowego rozmiaru wymaganej złączki obejmują pomiar średnicy wewnętrznej złączki męskiej lub sprawdzenie numerów wybitych na wężu strażackim.
Standardy gwintów
Zrozumienie różnych standardów gwintów złączy węży strażackich jest niezbędne do prawidłowego dopasowania urządzeń węży strażackich. Chociaż istnieje wiele różnych rodzajów gwintów do węży strażackich, istnieją trzy główne typy, które są najczęściej stosowane w straży pożarnej. Najpopularniejsze typy gwintów węży strażackich są oznaczone skrótami NH lub NST, które odnoszą się do gwintów znormalizowanych w danym kraju; NPT, co oznacza krajowe gwinty rurowe; i NPSH, który reprezentuje prosty gwint węża w rurze krajowej.

Aby określić, jakiego typu standardu gwintu wymaga Twoje złącze, sprawdź, czy na złączach żeńskich węża, który planujesz wymienić, adapterze źródła wody lub złączce, znajduje się stempel z inicjałami standardów gwintów. Jeżeli w żadnym z tych miejsc nie ma stempla, standard gwintu można określić mierząc zewnętrzną średnicę lub obwód złączki męskiej.

Zanim zaczniesz łączyć wąż strażacki, musisz dobrze zrozumieć, czym jest złącze z pierścieniem rozprężnym, nazwami jego części i sposobem działania.

Koncepcja jest prosta:Wewnątrz węża strażackiego rozciąga się mosiężny pierścień, który przytrzymuje go w misie złącza. Wszystkie najważniejsze części znajdują się wewnątrz sprzęgła.

Po lewej stronie znajduje się zestaw standardowych złączek z pierścieniem rozprężnym 1-1/2" do węży strażackich z podwójnym płaszczem. Złącze z odsłoniętymi gwintami jest złączem męskim. Złącze żeńskie jest wyposażone w złącze obrotowe z gwintem wewnętrznym. krętlik w nowoczesnych złączach jest mocowany za pomocą pierścienia osadczego typu „pierścień tłokowy", którego nie można zdjąć po złożeniu. Starsze złącza mogą mieć zatyczkę na krętliku żeńskim. Obecność zatyczki oznacza, że ​​krętlik jest trzymany za pomocą łożyska, które są wyjmowane i instalowane przez otwór, który wypełnia korek.

W przeszłości można było po prostu wymienić krętlik, jeśli stał się nieokrągły lub uszkodzony. Niestety, nowoczesne złącza wymagają całkowitej wymiany w przypadku uszkodzenia krętlika.

Podniesione grzbiety na tułowiu samca i krętlik u samicy nazywane są występami wahadłowymi. Te występy są sprzęgane z kluczami w celu dokręcania i luzowania złączy. Nacięcie na występach nazywane jest wycięciem higbee lub nacięciem higbee (widziałem też, że jest to pisane higby). Nacięcie wskazuje dokładnie, gdzie zaczyna się pierwsza nić. Jeśli przyjrzysz się uważnie, zobaczysz, że gwint zaczyna się w miejscu nacięcia na złączce męskiej. Gdy strażakowi spieszy się z podłączeniem dwóch węży, może on wyrównać wycięcia i uzyskać zazębione gwinty przy mniej niż połowie obrotu złącza obrotowego.

Część złącza, do której podłączony jest wąż, nazywa się misą. Jak widać na zdjęciu po lewej stronie, miska ma wyraźne wypukłości. Występy mają prawie ostrą krawędź, która opada w kierunku tyłu złącza i jest prosta w kierunku przodu. Ta geometria ułatwia wkładanie węża, ale blokuje wąż na miejscu po rozszerzeniu pierścienia rozprężnego.

Zaokrąglona krawędź otworu ma nieco mniejszą średnicę niż pozostała część miski. Prawidłowo osadzony i rozszerzony pierścień zaklinuje wąż w tym mniejszym otworze, co stanowi dodatkowy sposób na utrzymanie węża strażackiego.

Istnieją dwie uszczelki powiązane ze złączem żeńskim i jedna ze złączem męskim. Uszczelkę obrotową (lub czołową) wkłada się w złącze obrotowe złącza żeńskiego, aby uszczelnić je po podłączeniu do złącza wylotowego lub złącza wtykowego. Druga uszczelka nazywana jest uszczelką tylną (lub czołową). Uszczelka tylna tworzy uszczelnienie pomiędzy pierścieniem rozprężnym a sprzęgłem. Chociaż istnieje niewielka różnica w średnicy zewnętrznej, najłatwiejszym sposobem na odróżnienie obu uszczelek jest ich grubość. Uszczelka tylna jest dwa razy grubsza niż uszczelka obrotowa, jak widać na tym zdjęciu.

Pierścień rozprężny jest najważniejszym elementem całego zestawu. To właśnie ten pierścień po rozprężeniu mocno trzyma wąż w misie złączki, jednocześnie uszczelniając uszczelkę tylną. Pierścienie rozporowe są sfazowane na jednym końcu, aby ułatwić montaż. Pierścienie rozporowe pokazane są dla węża 1", 1-1/2", 1-3/4", 2-1/2" i 3". Na największym pierścieniu widoczna jest fazowana krawędź.